این دو دعوا از سه جهت مهم با یکدیگر متفاوتاند:
۱. دعوای تخلیه ید مربوط به شرایطی است که میان متصرف ملک و مالک آن، قرارداد اجاره وجود داشته و قرارداد مذکور منقضی یا فسخ شده باشد؛ در حالیکه دعوای خلع ید مربوط به حالتی است که میان متصرف ملک و مالک آن هیچ قراردادی وجود نداشته، یا قرارداد خرید و فروش وجود داشته اما به هر دلیل فسخ یا ابطال شده باشد.
۲. برای طرح دعوای خلع ید، شخص خواهان باید مالک رسمی ملک باشد، در حالی که در دعوای تخلیه ید، مالک رسمی بودن شرط ضروری نیست.
۳. دعوای خلع ید صرفاً در مورد اموال غیرمنقول (املاک) قابل طرح است، اما دعوای تخلیه ید هم در مورد اموال منقول و هم غیرمنقول قابلیت طرح دارد.