مطابق نظام حقوقی ایران، زن ملزم به تمکین از شوهر است؛ چه تمکین عام (اطاعت کلی در امور زندگی مشترک) و چه تمکین خاص (روابط زناشویی). تعهد شوهر به پرداخت نفقه در مقابل تعهد زن به تمکین قرار دارد. بنابراین، تنها اثر اثبات عدم تمکین زن، سقوط تکلیف شوهر به پرداخت نفقه خواهد بود.
ترک منزل از سوی زن، مانند رفتن به خانه پدری، در رویه دادگاههای ایران مصداق بارز عدم تمکین تلقی میشود.
پینوشت: عدم تمکین زن، حتی در صورت اثبات، هیچ اثری در استحقاق وی نسبت به مهریه ندارد و زن در هر شرایطی، جز موارد بسیار استثنایی فسخ نکاح، مستحق دریافت تمام مهریه خود خواهد بود.