زن باید در منزلی که شوهر تعیین میکند سکونت نماید، مگر آنکه هنگام عقد، اختیار تعیین مسکن به زن داده شده باشد. در غیر این صورت، از منظر قوانین ایران، زن «ناشزه» محسوب شده و از دریافت نفقه محروم خواهد شد.
با این حال، اگر منزلی که شوهر تهیه کرده متناسب با شأن اجتماعی زن نباشد، یا اگرچه متناسب باشد اما سکونت در آن موجب احتمال ضرر بدنی یا شرافتی (آزار و اذیت) برای زن شود، خروج زن از آن منزل نشوز محسوب نمیشود و نفقه تا زمان رفع مشکل به وی تعلق خواهد گرفت.